Ֆրանսիայում «ոչ բռնի, խաղաղ, գրեթե թավշյա» «հեղափոխություն» է. ձեռագիրը նույնն է, ինչպես եղավ աշխարհի այլ երկրներում, և այդ «հեղափոխության» կատարողը բնիկ ֆրանսիացին չէ, այլ երկիր լցված տարբեր «փախստական» միգրանտները...
Դրանք չեն հաջողում մի պարզ պատճառով. գործող իշխանությունների համար սեփական դիրքերի պահպանումն ունի գոյաբանական նշանակություն, և նրանք պատրաստ են ամեն գնով վերարտադրվել...
Ընկերներս գրում են ինձ՝ ասելով. «Չէի՞ր սպասում, որ Ֆրանսիան, որտեղ դու և քո ընտանիքը տեղափոխվել եք, կդառնա այնպիսին, ինչպիսին են Գազան, Աֆղանստանն ու Սոմալի՛ն՝ միասին վերցրած»...
Սրանից 10 տարի առաջ կյանքի պայմաններից դժգոհ մի ադրբեջանուհի, հարցազրույց տալով, բողոքում էր. «Bizə park lazımdır, yoxsa iş yeri?» («Մեզ զբոսայգի՞ է պետք, թե՞ աշխատատեղ»)՝ ակնարկելով Ալիևի ռեժիմի աչքակապությունները...
Անցած ամբողջ շաբաթվա ընթացքում Նիկոլ Փաշինյանը զբաղված էր խաղաղության մոդելի խմբագրումներով: 2026 թ. հոկտեմբերի 15-ին Փաշինյանը հայտարարել է, որ խաղաղության համաձայնագրի ստորագրումն ու վավերացումը մինչև 2031 թվականն իր կարևորագույն նպատակն է...
Եվրոպական «ժողովրդավարները» շուրջ երկու տասնամյակ քննադատում են Ռուսաստանին ազատության, մարդու իրավունքների և քաղաքացիական հասարակության ու լիբերալ արժեքաբանությունից հրաժարվելու, դեպի ավտորիտարիզմ հետընթացի համար...
Աշխարհաքաղաքական խաղի մեջ հզորի ու թույլի ամենահիմնական տարբերություններից մեկն այն է, որ հզորը առաջնորդվում է իրավիճակի ստեղծած օբյեկտիվ հնարավորություններով, իսկ թույլը՝ սուբյեկտիվ ցանկություններով, որոնք, որպես կանոն, հեռու են օբյեկտիվ իրականությունից։
Ավելին, հզորի կամ էլ թվացյալ հզորի վարքում սուբյեկտիվության ի հայտ գալը նշան է նրա թուլության, և, հակառակը, թույլի վարքում օբյեկտիվության ի հայտ գալը նշան է նրա ուժեղացման...